| -Π- Παπά παιδί διαβόλου γκόνι. Παπάς εγίνεις Κώστα; Το 'φερ' η κατάρα. Παπούτσι από τον τόπο σου κι ας είναι μπαλωμένο. Πάρ' τον στο γάμο σου να σου πει και του χρόνου. Παρηγοριά στον άρρωστο. ώσπου να βγει η ψυχή του. Πέντε μήνες έναν κόμπο, ένα μήνα πέντε κόμπους. Περήφανος καλόγερος, άδεια τα σακούλια του. Πέρσι κάηκε, φέτος μύρισε. Πες μου το φίλο σου να σου πω ποιος είσαι. Πέσε πίτα να σε φάω. Πήγε μακριά η βαλίτσα. Πήγε σαν το σκυλί στ' αμπέλι. Πιάσ' τ' αυγό και κούρεψ' το. Πιάστηκε σαν τον ποντικό στη φάκα. Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά. Πίνει η κότα το νερό, μα κοιτάει και το Θεό. Ποιος στραβός δε θέλει το φως του. Πολλές φορές πάει η κολοκύθα για νερό, μία πάει και δε γυρίζει. Που πας ξιπόλητος στ' αγκάθια; Που πάς ξεβράκωτος στ' αγγούρια; Πουτάνα με τα κλάηματα και κλέφτης με τους όρκους. Πουτάνας τύχη δε χάνεται. Ποσ' απίδια πιάνει ο σάκος; Πως πάνε οι στραβοί στον Άδη; ένας κοντά στον άλλονε. Πως πάνε κόρακα τα παιδιά σου; όσο πάνε και μαυρίζουνε. |