-Σ-
Σ' εσέ το λέω πεθερά, για να τ' ακούσει η νύφη.

Σ' αγαπώ κυρά να κλάνεις αλλά μην το παρακάνεις.

Σαν το χιόνι στον κόρφο του.

Σαν τις κακές συννυφάδες.

Σαν την καλαμιά στον κάμπο.

Σαν της Λαμπρής τ' αυγά. Σε σάπιο σανίδι μην πατάς.

Σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου.

Σκόρπισαν σαν του λαγού τα πουλιά.

Σκυλί που γαβγίζει μην το φοβάσαι.

Σόι πάει το βασίλειο.

Στερνή μου γνώση να σ' είχα πρώτα.

Στη βράση κολλάει το σίδηρο.

Στην αναβροχιά καλό και το χαλάζι.

Στην γειτονιά τριαντάφυλλο και μεσ' το σπίτι αγκάθι.

Στις εννιά του μακαρίτη, άλλος μπήκε μες' το σπίτι.

Στο γάμο πάει ο γάιδαρος ή για νερό ή για ξύλα.

Στολίστει η νύφη κι απόμεινε.

Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα.

Στους στραβούς κυβερνάει ο μονόφθαλμος.

Στραβός βελόνι εγύρευε μέσα στην αχυρώνα.

Στραβός στραβό οδήγαγε κι ηύραν κι οι δυό το βράχο.

Σπίτι μου σπιτάκι μου και φτωχό καλυβάκι μου.

Τα λόγια σου με χόρτασαν και το ψωμί σου φάτο.

Συνηθισμένα τα βουνά από τα χιόνια.