|
ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
Γεννήθηθηκε
στην Περίστα Ναυπακτίας στις 20 Οκτωβρίου 1937. Φοίτησε στα
Γυμνάσια Ναυπάκτου και Θέρμου και σπούδασε νομικά στην Αθήνα.
Το1969 έγινε δικαστής και τώρα υπηρετεί ως Εφέτης στην Αθήνα.
Παραλληλα με τις σπουδες του ασχολήθηκε
με την λογοτεχνία, δημοσιεύοντας μέχρι τώρα περί τα εξήντα έργα.
Η αδιάπτωτη αυτή παραγωγή του δεν θυσίασε την ουσία ούτε έβλαψε
την ποιότητητα.
Είναι μέλος των Διοικητικών Συμβουλίων
του Ιδρύματος Παλαμά, της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρίας, και
του διεθνούς Βραβείου Ιπεκτσί. Τιμήθηκε δε με τα σημαντικότερα
βραβεία της χώρας. Συγκεκριμένα, το 1990 του απονεμήθηκε το
βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, για το επικό ποίημα «Διγενής Ακρίτας»,
που ξετυλίγει τη δράση του σε 25.000 δεκαπεντασύλλαβους. Πρόκειται
για ένα από τα μεγαλύτερα, σε έκταση τουλάχιστον, επικά ποιήματα
παγκοσμίως.
Το 1992 τιμήθηκε
με το πρώτο κρατικό βραβείο πεζογραφίας για το μυθιστορηματικό
χρονικό του «Η πλατεία». Το 1997 το Ιδρυμα Ουράνη βραβεύει την
ποιητική του συλλογή «Ο Ισκιος του Απολύτου». Το 1998 η Εταιρία
Χριστιανικών Γραμμάτων βραβεύει την ποιητική του συλλογή «Ρουμελιώτικα
(β’ σειρά) φορητές εικόνες». Το ίδιο έτος ο Δήμος Ηρακλείου
Κρήτης του απονέμει το βραβείο «Νίκος Καζαντζάκης» για το σύνολο
των μελετημάτων του πάνω στο έργο του μεγάλου συγγραφέα. Ακόμα
το ίδιο έτος (1998) η ΠΑΝ.ΣΥ. (Παναιτωλοακαρνανική Συνομοσπονδία)
τιμά την γενικότερη πνευματική του προσφορά απονέμοντάς του
σχετική πλακέτα. Ποιήματά του μεταφράστηκαν σε πολλές ευρωπαϊκές
γλώσσες. Την γενέτειρα Περίστα τη φήμισε ανά την Ελλάδα και
το εξωτερικό με τέσσερα βιβλία του αφιερωμένα σ’αυτήν,
χωρίς να ακούσει μέχρι τώρα απο τα χείλη που την εκφράζουν επίσημα
ένα καλό λόγο. Οσο κι αν μας υμνούν οι ξένοι, οι γλυκύτερες
πένιες είναι αυτές που ακούμε από το στόμα της μάνας μας.
Ακολουθεί πίνακας έργων του.
Ρουμελιώτικα 1960,
Πυρίμορφον Οχημα 1962, Σπουδές Οδύνης 1963, Ενας κήπος μες στο
χρόνο 1966, Χειμώνας της Απογραφής 1968, Τεφροδόχος 1969, Ο
Αγγελος της Φωτιάς 1971, Πρόσωπα στη Νύχτα 1976, Με Φώς και
με Θάνατο 1977, Εποπτεία 1979, Ο Πρίαπος και η Ασώματη 1980,
Καταφύγιο Θηραμάτων 1983, Ηρακλής Καιόμενος 1984, Ποιήματα Α΄
τομ. 1987, Β΄ τομ. 1988, Διγενής Ακρίτας 1990 (έπος - Βραβείο
Ακαδημίας Αθηνών), Το Αψηλάφητο 1992, Διηγήσεις 1993, Ο Ισκιος
του Απολύτου 1996 (βραβείον Ουράνη, Ρουμελιώτικα (β΄σειρά) Φορητές
εικόνες 1997 (Βραβείον Εταιρίας Χριστιανικών Γραμμάτων).
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Ευριπίδη «Ιφιγένεια η εν Ταύροις» 1968,
νέα μορφή με σχόλια 1994, Ανθολόγιο Αρχαίων Λυρικών 1969, Τα
βιβλία Ιώβ και Ιωνά 1987, β΄ έκδοση 1993, Καλλίμαχος - Επιγράμματα
1992, Καλλιμάχου Υμνοι 1996.
ΔΟΚΙΜΙΟ
Συναντήσεις στο χώρο της Νεώτερης Ποίησής
μας 1971, Ο ποιητής Γ.Θ. Βαφόπουλος 1977, β΄ συμπληρωμένη έκδοση
1993, Νομικός Δημοτικισμός 1980, Λογοτεχνικά Μελετήματα 1980,
Γύρω στον Καζαντζάκη 1985, β΄ σειρά 1989 «Βραβείο Καζαντζάκη»1998,
Γ. Αθάνας 1991, Επισημάνσεις 1992, Ezra Pound Ελλνική Βιβλιογραφία
(1935-1993) 1995, Για τον ποιητή Τ. Κ. Παπατσώνη 1997.
ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ
Ιστορικά και Λαογραφικά της Περίστας
1967, β΄ τόμ.1982, οριστική ενιαία μορφή 1998, Δημοτικά Τραγούδια
της Ρούμελης 1979, Λαογραφικά Μελετήματα 1980, Γλωσσάρι Ρουμελιώτικης
Ντοπιολαλιάς 1982.
ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Δοκιμασία (διηγήματα) 1981, Εγκατα (διηγήματα)
1986, Λαοκόων και άλλα διηγήματα 1990, Η Πλατεία (χρονικό 1940-1950)
1991 (Κρατικό Βραβείο), Ο Αγριόχοιρος της Καλυδώνας (μυθιστόρημα)
1995, Ο φοβερός τόπος (χρονικό) 1997.
ΘΕΑΤΡΟ
Αλκηστη 1981, Γάιος Γράκχος 1993, Γ.
Γεμιστός Πλήθων 1998.
ΝΟΜΙΚΑ
Λαϊκό Δίκαιο 1941-1945, 1982, Η Νομοθεσία
για την Εθνική Αντίσταση 1983
ΣΥΓΧΑΡΙΤΗΡΙΑ στο
χωριό Πλάτανος Ναυπακτίας και τον Σύλλογό τους για την εκδήλωση
στην πλατεία του χωριού τους, στις 23 Αυγούστου 1993 για το
λογοτεχνικό έργο του Θανάση Παπαθανασόπουλου
Συγχαριτήρια στον
διακεκριμένο συμπατριώτη μας Πλατανιώτη, Ιατρό - Καθηγητή Πανεπηστιμίου
Θεσσαλονίκης και πρόεδρος του Συλλόγου «Πλατανιωτών Ναυπακτίας
Αθηνών» κ. Νίκο Παπανικολάου και τον Ιστορικό - Λογοτέχνη πατριώτη
μας, και διευθυντής της βουλής των Ελλήνων από την Στράνωμα
Ναυπακτίας κ.Ντίνο Μακρυγιάννης που ήταν και ο κύριος ομιλητής
της Εκδήλωσης.
Συγχαριτήρια σε
όλους αυτούς τους εξαίρετους συμπατριώτες μας Πλατανιώτες γιά
την προτοβουλία τους. Δικαίως ο Πλάτανος είναι το πνευματικό
κέντρο και Πρωτεύουσα της Ορεινής Ναυπακτίας.
Χαράμας να παρουσιάσουμε μέρος της
εκδήλωσης που την πήραμε απο τον Σύλλογο Πλατανιωτών Ναυπακτίας,
έκδοση 1994.
Στις 23 Αυγούστου 1993, ο Σύλλογος
Πλατανιωτών Αθηνών, τίμησε στην πλατεία του Πλατάνου Ναυπακτίας
το ποιητικό και γενικά το λογοτεχνικό έργο του Θανάση Παπαθανασόπουλου.
Τον τιμώμενο προσφώνησε στη σύναξη
ο διακεκριμένος Πλατανιώτης ιατρός - ιατρός καθηγητής του Πανεπιστημίου
Θεσσαλονίκης κ. Νίκος Παπανικολάου. Στη συνέχεια το λόγο έλαβε
ο λογοτέχνης κ. Ντίνος Μακριγιάννης, που ήταν και ο κύριος ομιλητής.
Με τη μεστή ουσιών ομιλία του εξήρε την πνευματική προσφορά
του τιμώμενου από κάθε άποψη.
Την εκδήλωση έκλεισε ο ποιητής κ.
Θανάσης Παπαθανασόπουλος, που έκανε ένα είδος πνευματικής λογοδοσίας
πρός τους συμπατριώτες του, τους ποίους και ευχαρίστησε για
τα αισθήματα αγάπης με τα οποία τον περιέβαλαν ως άνθρωπο και
ως δημιουργό.
Για την εκδήλωση αυτή ο πεζογράφος κ.
Ανθης Βέργης έγραψε τα εξής στην εφημερίδα «Θερμιώτικη Ηχώ»
(Οκτώβριος - Δεκέμβριος 1993) με τον τίτλο: Δίκαιος έπαινος:
«Θα χειροκροτήσουμε μια σεμνή πνευματική εκδήλωση που
έγινε το καλοκαίρι στον Πλάτανο της Ναυπακτίας και θα συγχαρούμε
όλους όσους είχαν αυτή την ωραία πρωτοβουλία.
Το
Δ.Σ. του Συλλόγου Πλατανιωτών της Αθήνας τίμησε, όπως διαβάσαμε
στον τοπικό Τύπο, τον καταξιωμένο και πολυβραβευμένο λογοτέχνη
Θανάση Παπαθανασόπουλο, για την προσφορά του στα Νεοελληνικά
Γράμματα.
Για το έργο του μίλησε διεξοδικά
ο ιστορικός συγγραφέας Ντίνος Μακρυγιάννης και απηύθυνε χαιρετισμό
ο δραστήριος Πρόεδρος του Συλλόγου, γιατρός Νίκος Παπανικολάου,
καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Ο Θ. Παπαθανασόπουλος, συνεργάτης
αυτής της εφημερίδας, τέλειωσε το Γυμνάσιο του Θέρμου. Ασχολήθηκε
με όλα τα είδη του Λόγου. Είναι ένας απ’ τους ταλαντούχους
ποιητές της νεώτερης λογοτεχνίας μας. Διαβάζοντας κανείς το
πλούσιο έργο του, αισθάνεται την ανάσα της ελληνικής ποιητικής
παράδοσης. Μια αυτόπλαστη κι ανθρώπινη ποίηση, με μιά σπάνια
εικονοπλαστική ικανότητα. Υπάρχει, στην ποίηση του Παπαθανασόπουλου,
ένας φιλοσοφικός στοχασμός, στα μέτρα της αισθητικής. Στοιχεία
της καθημερινότητας μεταπλάθονται σε ουσία ζωής, στο χώρο της
διάρκειας.
Στη στείρα αυτή εποχή του παραλογισμού,
σε μιά εποχή που κατακλύζουν τη λογοτεχνική αγορά, πρόχειρα
κι αβασάνιστα πνευματικά χαλαζόπληκτα υποπροϊόντα, η ποίηση
του Θ.Π. σηματοδοτεί κι ανοίγει νέους δρόμους στα Ελληνικά Γράμματα.
Και πάλι θερμά συγχαρητήρια σ’
όλους αυτούς που ανέλαβαν την πρωτοβουλία, για να τιμήσουν τον
άξιο πνευματικό άνθρωπο. Τον ποιητή Θανάση Παπαθανασόπουλο.
|