Τρις φορές την εβδομάδα, Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή, τις ίδιες μέρες κάθε απόγευμα γύρο στις δυόμισι, εκτός τον χειμώνα που οι δυόμισι ήταν τέσσαρες και βάλε, τα μάτια όλων ήταν στραμμένα στην ράχη του Πέρκου, προπαντός όταν ο καιρός ήταν άσχημος και έριχνε χιόνι η αγωνία μεγάλωνε.Το αυτοκίνητο από το Θέρμο, ο  Θανάσης Κουμπουτός, ο Σάκιας μας  γιατί αργεί ; Μην του συνέβη τίποτα κακό; Βάλε το χέρι σου Αϊ-Θανάση νάνε καλά!
Ο Θανάσης γνώριζε την αγωνία των χωριανών και κορνάριζε πριν ακόμη αγναντέψει την Περίστα, συνέχιζε να κορνάρει ως που έβαζε το μικρό λεωφορείο μέσα στον Πέρκο σίγουρος πως όλοι τον άκουσαν.

Τριανταδύο χιλιόμετρα απόσταση Θέρμο–Περίστα, κατσικόδρομος πιο πολύς παρά για αυτοκίνητο, τους χειμωνιάτικους μήνες τον έκανε σε τέσσαρες και πέντε ώρες, μόνον όταν το χιόνι ξεπερνούσε το ένα μέτρο ή όταν έπεφταν κατολισθήσεις δεν ερχόταν.     Μας αγάπησε και τον αγαπήσαμε έγινε δικός μας. Το φιλότιμό του, το χαμόγελό του και η καλή του καρδιά ήταν τα μόνα όπλα που ποτέ δεν τον προδώσανε. Άνθρωπος υπεύθυνος και με ευγενικά αισθήματα, με σπάνια προτερήματα, πάντα πρόσχαρος, ευγενείς, θεληματάρης, κουβαλητής.      Σαν έφτανε το λεωφορείο στην πλατεία είχαμε πανηγύρι, σχεδόν όλο το χωριό γύρα του, όλοι κάτι είχανε να ωφεληθούν, να μάθουν ποίοι ήρθανε, τι νέα έφεραν, ακόμη και μια «γεύση» απ΄ τον έξω κόσμο κάτι ήταν.      Οι ταξιδιώτες πηγαίνανε στο καφενείο πρώτα για τα αλληλοκεράσματα, και τα παιδιά μπαπόνειρα βρίσκανε την ευκαιρία να τρέξουν στα σπίτια αυτών για τα συχαρίκια. Στο καφενείο όλοι πρόσχαροι να κεράσουν τον Σάκια, - Ε κατάστημα ! βάλε ένα ούζο στον Θανάση, - Ευχαριστώ παιδιά στην υγειά σας , μετά ο επόμενος και όλοι μαζί και από μένα ένα Θανάση, και από μένα και από μένα, πριν προλάβει ο Θανάσης να διαμαρτυρηθεί ότι δεν θέλει άλλο γιατί δεν έχει τελειώσει το πρώτο ακόμα, η «πανέξυπνη» κυρά του καταστήματος του έχει 20 ποτήρια ούζα μπροστά του με την δικαιολογία ότι ο κόσμος τον κερνά, μην αντέχοντας ο Θανάσης της λέει:

Καλά Βασίλουμ τόχασες το έρμο το μυαλό σου ή να βάλω τις φωνές;      Αυτός με λίγα λόγια είναι ο Κουμπουτός ο Σάκιας μας, το χαμογελαστό παιδί, 15 χρόνια δρομολόγιο, με τα αστεία του και την απέραντη σε αγάπη καρδιά του μας κατάκτησε τον κάναμε δικό μας.      Θανάση σ΄ ευχαριστούμε για όλα, είσαι ανεπανάληπτος και όπως απεδείχθη και αναντικατάστατος. Ο Άγιος Αθανάσιος να σου είναι πάντα προστάτης, και να σου χαρίζει υγεία, χαρά και μακροζωία.

http://www.perista.net/ Θεόδωρος Καλτσάς