|
Διά
τούτο απέσπασεν επαίνους από τους προϊσταμένους διαφόρων υπηρεσιών,
καθώς και του εν Νέα Υόρκη Συλλόγου Περιστιάνων, βραβεύσαντος
τούτον διά τον απαράμιλλον και ενθουσιώδη ζήλον, τον οποίον
επέδειξε κατά την κατασκευήν του δρόμου Θέρμου - Περίστης, ως
και διά την δυσχερεστάτην διάνοιξιν οδού εντός του χωρίου.
Η
φιλοξενία του εις το Ραφτέϊκο σπίτι των διαφόρων κρατικών οργάνων,
τα οποία επεσκέπτοντο την Κοινότητα, καθώς και σε κάθε ξένον,
υπήρξε παροιμιώδης και υποδειγματική.
Απεβίωσεν
εις σχετικώς νέος εις ηλικία 65 ετών, την 20ην Μαρτίου 1971, ημέρα
της Σταυροπροσκυνήσεως. Ο αιφνίδιος θάνατός του άφησεν μεγάλον
κενόν και πένθος εις την οικογένειά του, στο χωριό του και εις
ολόκληρον την Ναυπακτία.
Χρειάζεται
ανιστορητής δεινός να παραστήσει
πως ήρθαν τόσες δημοσιές εκεί όπου βόσκαν γίδια
Οι ντόπιοι δίνανε δραχμές, δολάρια οι μετανάστες,
αμαξιτοί να γίνουν των γκρεμών τ΄αβατα φρύδια.
Δέν ξέρω τα γειτονικά
χωριά πως καταφέραν
να ιδούν Κυρίου το πρόσωπο, βουνά κάνοντας ζάφτι.
Μα Πέρκος, Αχλαδόκαστρο, περίστα με μουλάρια
ακόμα θ΄ αραδίζανε δίχως τον Κώστα Ράφτη.
Με τα λιοπύρια του
Αύγουστου και τις βροχές του Οκτώβρη
σε τοπογράφους γίνονταν και τεχνικούς διδάχος.
στις μαστοράντζες έδειχνε πως βάνουν δυναμίτη,
πως τεμαχίζουν το πρανές, πως πελεκιέτε ο βράχος.
Μονάχος στου Αχλαδόκαστρου
το φαλακρό Καστράκι
πάλευε δυό σωστές χρονιές απ΄την αυγή ως το δείλι.
Κι ο δρόμος όλο μάκραινε με διάπλατες κουδέλες.
Μα η υγρασία παράκαιρα στον τάφο θα τον στείλει.
Θανάσης
Παπαθανασόπουλος |
