|
ΤΟ
ΥΣΤΑΤΟ ΑΝΤΙΟ
Πολλές
φορές έγραψα ποιήματα και βιβλία
μ΄ αυτό το τελευταίο μου θα είναι η αιτία,
Ένα αντίο ύστατο σ΄ όλους ν΄ απευθύνω
τώρα που όλα επ τη ζωή για πάντοτε τ΄ αφήνω!
Η αρρωστημένη μου καρδιά έχει εξασθενήσει
και δεν νομίζω για πολύ να βρίσκομαι στη ζήση.
Ένα μεγάλο σ΄ αγαπώ στη σύντροφό μου
Ντίνα
μα και στις δυο κορούλες μου Ελένη και Σοφία,
Που μου σταθήκαν στη ζωή ακλόνητοι σαν στύλοι
μα της ζωής μου σβήνει πια τώρα το καντήλι.
Και σ΄ όλους εσάς που ήρθατε απόψε να
με δείτε
το υστερνό αντίο σας όλοι να μου πείτε
πορεύεστε μες τη ζωή μ΄ αγάπη με φιλία
εσείς υγεία νάχετε κ΄ εγώ μνήμα αιωνία
Kώστας
Δεδόπουλος, Απρήλιος 2001
|
Στον
αγαπημένο "Μπαμπούτσκι" μας
Μπαμπά
μου σ΄ αναζητώ,
χωρίς
εσένα να ζήσω δεν μπορώ!
Γύρω στο σπίτι τριγυρνώ
για να σε βρω και να σε δω!
Μου λείπεις τόσο και πονώ
και το γλυκό χαμόγελό σου δεν θα ξαναδώ.
Την μαμά θα την προσέχω
μα κουράγιο να της δώσω εγώ δεν έχω.
Από το βάθος της καρδιάς μου σ΄ αγαπώ
και για όλα όσα έκανες σ΄ ευχαριστώ!
Σε όνειρό μου να σ΄ έβλεπα τόσα να σου πω!
Γιατί εδώ στη γη δεν χόρτασα για να σε δω.
Μακάρι να μπορούσα γλυκά να σ΄ αγκαλιάσω
Μαζί σου να γελώ και να σε απολαύσω.
Μπαμπά τώρα είσαι στα ουράνια ξεκουράσου
Και θα σ΄ έχω στη καρδιά μου μέχρι ν΄ αρθώ κοντά σου.
Οι
Κόρες σου
Αιωνία σου η μνήμη
|
