| Ο Μέγας Αθανάσιος
γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 297 μ. Χ. Επειτα από
καλές σπουδές, εχειροτονήθηκε Διάκονος στην Αλεξάνδρεια. Την εποχή
εκείνη άρχισαν μερικοί να διδάσκουν εσφαλμένες διδασκαλίες περί
του Ιησού (Χριστού). Ενα τέτοιο πρόσωπο ήταν ένας ιερέας από την
Αλεξάνδρεια, του οποίου το όνομα ήταν Αρειος. Καίτοι ο Αθανάσιος
ήταν νεώτερος, όμως βοήθησε τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας να κατανοήσει
ότι οι διδασκαλίες του Αρείου ήταν εσφαλμένες. |
|
Γρήγορα οι
διδασκαλίες αυτές του Αρείου διαδόθηκαν στην Κωνσταντινούπολη
και σε άλλα μέρη του Χριστιανισκού κόσμου. Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος
ο Μέγας κάλεσε την πρώτη Οικουμενική Σύνοδο το 325 μ. Χ., να αποφασίσει
η Εκκλησία μιά γιά πάντα, ποιές ήταν οι σωστές διδασκαλίες περί
του Ιησού. Οι χριστιανοί άρχισαν να χωρίζονται μεταξύ τους σε
δυο παρατάξεις. Επειδή ο Αθανάσιος έγραψε τόσα πολλά περί του
θέματος προσκλήθηκε και εκείνος να συμμετάσχει στην Σύνοδο. Η
Σύνοδος αποδέχτηκε εκείνο που όριζε και εξήγησε περί του Ιησού
ο Αθανάσιος.
Το 326 μ. Χ. Ο Αθανάσιος έγινε Πατριάρχης
Αλεξανδρείας, αλλά συνάντησε ταλαιπωρίες και ψυχικά άλγη. Καίτοι
η πρώτη Οικουμενική Σύνοδος απαφάσισε ποιές ήταν οι σωστές διδασκαλίες
περί του Ιησού, χρειάστηκε αρκετά χρόνια για τους χριστιανούς
της Αιγύπτου και αλλαχού να δεχτούν τις αποφάσεις. Για σαράντα
πέντε χρόνια ο Αγιος Αθανάσιος συνέχισε να μάχεται για την πίστη
του και στάλθηκε δέκα φορές στην εξορία.
Ο Αγιος Αθανάσιος τέλος
πέθανε στην εξορία το 373 μ. Χ. Η εκκλησία τελικά κέρδισε με τον
τρόπο που ο Αγιος προσδιόρισε τις διδασκαλίες. Αυτές τις διδασκαλίες
βρίσκουμε στα επτά άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως, τα οποία απαγγέλουμε
σε κάθε Θεία Λειτουργία κάθε Κυριακή.
«Ο
Αγιος Αθανάσιος ανήκει εις τους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας
μας, Ιεράρχης και τυγχάνει προστάτης της Περίστας και των απανταχού
Περιστιάνων. |
Απολυτικίον Του Αγίου-Ηχος Γ΄
« Στύλος Γέγονας
Ορθοδοξίας Θείοις δόγμασιν
υποστηρίζων Την Εκκλησίαν, Ιεράρχα Αθανάσιε.
Τωγαρ Πατρί τον Υιόν ομοούσιον ανακηρύξας,
Κατίσχυνας Αρειον. Πάτερ όσιε,
Τον Χριστόν Τον Θεόν Ικέτευε,
Δωρήσασθε ημίν το μέγα έλεος. |
|
ΤΟ ΘΑΥΜΑ
Το 1824 χάθηκε ο Μάρκος
Μπότσαρης στη Χελιδόνα του Καρπενισιού. Τα Τουρκικά στρατεύματα
τραβήξανε για το Μεσολόγγι. Περάσανε απο την Περίστα και οι
κάτοικοί της φύγανε κατά τις σπηλιές ενός διπλανού βουνού, του
Ανίνου. Από εκεί πάνω λοιπόν βλέπανε τις τούρκικες ορδές στη
ράχη της τοποθεσίας Σταυρούλης και χαρούμενοι γιατί ξέφυγαν
τον κίνδυνο, φωνάζανε: Τούρκοι Τούρκοι στο Σταυρούλη πεζοί,
καβαλλαρέοι. Η φράση αυτή σώζεται ως σήμερα.
Μιά σχετική παράδοση με
το φευγιό των κατοίκων της Περίστας και την καταφυγή τους στις
σπηλιές είναι κι αυτή: Εκεί που βρισκόνταν μέσα στις σπηλιές,
παρουσιάστηκε ένας γέροντας με κυματιστά σταχτιά μαλλιά, διχαλωτά
γένια και με ολοφώτεινα ρούχα. Ο γέρος αυτός με νοήματα έδωσε
στους Περιστιάνους να καταλαύουν πως πρέπει να αδειάσουνε τις
σπηλιές, γιατί θα γινότανε μεγάλο κακό. Τότε τα γυναικόπαιδα
χύθηκαν έξω από την μεγαλύτερη σπηλιά, που σε λίγο έγινε θρύψαλα.
Οι χωριανοί σώθηκαν Ο Αηθάνασης έκανε το θάμα Του, λέει η τοπική
παράδοση, γιατί ο φωτεινός γέροντας δεν ήταν άλλος από τον Αγιο
Αθανάσιο!!!»
Θανάσης N. Παπαθανασόπουλος
Περίστα Ναυπακτίας Ιστορικά- Λαογραφικά |
|
