Βγήκα ψηλά στήν Ανδρωνιά Κι αγνάντεψα στο βάθος Είδα τον Εύηνο αδειανό Του φαίνεταν ο πάτος Αΐντε καημένε Φίδαρε Τι σούμελε να πάθεις. Να ξεδιψάς τις όμορφες Τα όνειρα να πλάθεις. Σαγινευτής των Αθηνών Της Αττικής δροσάστης όντος αλλαξοδρόμησες Παρά τη θελησή σου.... Μήπως και σε ρωτήσανε Αν τόθελε η ψυχή σου;... Κλάφτε βουνά της Ρούμελης Και του Επάχτου κλάφτε!!! Τον Εύηνο ξεχάστετον, Στα όνειρά σας θάφτε Πλατάνια, παραπόταμα,δένδρα, κισοί και σμέρνα, σας βλέπω μελοθάνατα να τάχετε χαμένα. Ζαρκάδια, αγριογούρουνα, Ζώα, Τρανά κοπάδια, της μοίρας σας ήταν γραφτό να πιείτε από πιγάδια. Οι πέστροφες του Κάκκαβου λαγοί, πουλιά κι αηδόνια πάνε για τον αφανισμό, Και μάλιστα αιώνια!!!

Κώστας Ν. Πατίλης "Οικολόγος

Τον Κώστα τον χάσαμε πολύ νωρίς από την ανίατη αρρώστια. Μεγάλη απώλεια για το χωριό μας και την περιοχή.